Przepisy prawne

Informacje ogólne
(Z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w niniejszym traktacie) wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami członkowskimi (art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej). Wskazany przepis stanowi źródło pojęcia pomoc publiczna.
O pomocy publicznej możemy mówić w sytuacji, gdy spełnione zostają wszystkie przesłanki ww. art. łącznie. Należy podkreślić, iż analizę spełnienia przez konkretny podmiot wymienionych na wstępie przesłanek, należy wykonać stosując definicje odnoszące się do unijnego prawa konkurencji.

Pomoc publiczna może być kierowana w odniesieniu do regionów państwa, sektorów gospodarki oraz kategorii przedsiębiorców, w zależności od przeznaczenia, wyróżnia się jej trzy podstawowe rodzaje: pomoc regionalną, sektorową i horyzontalną.

Pomoc regionalna jest przeznaczona na wyrównanie poziomu gospodarczego regionów państw członkowskich. Udzielana jest m.in. na nowe inwestycje. Wartość pomocy regionalnej ograniczona jest tzw. maksymalną intensywnością pomocy, czyli stosunkiem ekwiwalentu brutto do wysokości kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą.

Pomoc sektorowa jest udzielana sektorom gospodarki, które napotykają trudności gospodarcze. Pomoc ta ma charakter ochronny oraz charakter stymulujący wzrost produkcji.

Pomoc horyzontalna kierowana jest do przedsiębiorców bez względu na sektor gospodarki i służy ona realizacji celów, które leżą w interesie Unii Europejskiej m. in.  zapewnienie wysokiego poziomu ochrony środowiska.

Formy udzielenia pomocy
Rozporządzenie Rady nr 659/99 z 22 marca 1999 r. w artykule 1 ustanawia szczegółowe zasady stosowania art. 88 TWE, pomoc publiczna może być udzielona na podstawie programu pomocowego oraz jako pomoc indywidualna.

Program pomocowy – akt normatywny, na podstawie, którego (bez konieczności stosowania dalszych środków implementacyjnych) można dokonać wypłat pomocy indywidualnej na rzecz abstrakcyjnie i generalnie określonych przedsiębiorstw w ww. akcie normatywnym oraz akt normatywny, na którego podstawie pomoc niezwiązana z konkretnym projektem może zostać przyznana jednemu lub kilku przedsiębiorstwom na czas nieokreślony i/lub w nieokreślonej kwocie.

Pomoc indywidualna – pomoc, która nie jest przyznawana na podstawie programu pomocowego oraz podlegającą obowiązkowi zgłoszenia, pomoc przyznawaną na podstawie programu pomocowego.

Pomoc de minimis, tzw. pomoc bagatelna, ze względu na małą kwotę nie narusza wymiany handlowej między państwami członkowskimi oraz nie zakłóca ani nie grozi zakłóceniem konkurencji, dlatego jest dopuszczalna. Warunki przyznania pomocy de minimis nie są tak rygorystyczne jak to ma miejsce w przypadku innych rodzajów pomocy, nie wymaga opiniowania projektu pomocy przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie ministra właściwego do spraw rolnictwa, a także nie jest objęte obowiązkiem zgłoszenia Komisji Europejskiej.

Ogólna kwota pomocy de minimis przyznana danemu podmiotowi nie może przekroczyć 200 000 euro w okresie 3 lat budżetowych. Wartość pomocy dla przedsiębiorców działających w sektorze transportu drogowego nie może przekroczyć 100 000 euro w okresie 3 lat budżetowych. Zasady pomocy de minimis oraz jej limity zostały ustanowione rozporządzeniem Komisji Europejskiej (WE) nr 1998/2006 z 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28 grudnia 2006 r.)

Powyższe limity nie mają zastosowania do sektora rolnictwa i rybołówstwa. Reguły udzielenia pomocy de minimis w rolnictwie określa rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1535/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy de minimis w sektorze produkcji rolnej (Dz. Urz. UE L 337 z 21.12.2007 r.), gdzie została wskazana m.in. maksymalna kwota udzielenia pomocy w wysokości 7 500 euro.